பிரா, ஜட்டி போட்டு பழக்கம் இல்ல. அவளுக்கு அது தேவையும் படல. ஆதி ஒரு ஒம்போது மாதிரி. ஆனா ராதா அவன சகிச்சிடு இருக்கிறதுக்கு காரணம் இருக்கு. ஏன்னா விஷ்வா ஆதிக்கு புறந்தவன் இல்ல. இருந்தாலும் ராதா ஊரு மேயிறவ இல்ல. எதுக்கோ அவ காத்துட்டு இருந்தா.

ஆதிக்கு ஒக்க முடியாட்டியும் தன் அழகான பொண்டாட்டி நமக்கு அடங்கி இருக்கலேன்னு ஒரு கர்வம். ஆனா அவனுக்கும் ராதா வீட்டு சம்ப்ரதாயம் எல்லாம் கேள்விப்பட்டு, அதுக்கெல்லாம் ஒதுக்கிட்டு சின்ன பொண்ணு பெரிய பணக்கார குடும்பனு சொல்லித்தான் ராதாவ கல்யாணம் பண்ணினான்.

என்னைக்கும் போல காலைல புருஷனுக்கும், புள்ளைக்கும் சாப்பாடு பண்ணிட்டு இருந்தா. திடீர்னு நெஞ்சு வலி. ‘விஷ்வா’ ன்னு கத்திட்டே கீழ விழுந்து மயக்கமானா. உள்ள இருந்து விஷ்வாவும், ஆதியும் அடுப்படிக்கு ஓடி வந்தார்கள். அங்க ராதா மயங்கி கிடந்தா.

அவா கை நெஞ்ச புடிச்சிட்டு இருந்தது. அத பார்த்து பயந்து ஆதி அவல தூக்கிட்டு பெட்ரூம்ல பெட்ல படுக்க வச்சான். விஷ்வா பின்னாடியே நடந்து வந்து அம்மா பக்கத்துல உக்காந்தான். ஆதி, ராதா முகத்துல தண்ணி தெளித்தார். ராதா முழிக்கிற மாதிரி தெரியல.

விஷ்வா ஸ்கூலுக்கு லீவ் போட்டான். அம்மா பக்கத்துலையே உக்காந்துகிட்டான். ஒரு அறை மணி நேரம் கழிச்சி ராதா முழிச்சா. கண்ணு இருண்டு போய் அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி வெளிச்சம் வர மாதிரி இருந்தது ராதாவுக்கு.

பக்கத்துல ஆதியும், விஷ்வாவும் உக்காந்திருந்தாங்க.

‘என்னடி அச்சி நோக்கு’, ஆதி பதறி போய் கேட்டான்.

‘ஒன்னும் இல்லன்னா, லேசா நெஞ்சு வலி, மயக்கமா வந்திடுத்து’, ராதா மெதுவா சொன்னாள்.

‘டாக்டருக்கு போன் செய்யட்டாடி?’,

‘வேண்டான்னா, அம்மாவுக்கு போன் செய்யுங்கோ’

‘உங்க அம்மாவுக்கா, இப்போ எதுக்குடீ, அவாளுக்கு?’

‘செய்யுங்கோன்னா, அவாக்கிட்ட தான் சொல்லணும்’

‘என்னடி சொல்ற’

‘ஆமான்னா அம்மாவுக்கு போன் போடுங்கோ’

‘சரிடி’, சொல்லிட்டு ஆதி ராதாவோட அம்மா விஜயாவுக்கு போன் போட்டார்.